Theodorakapel - Zwolle

Herontwikkeling en nieuwbouw zorgen ervoor in 2018 dat de Theodorakapel letterlijk en figuurlijk zichtbaar wordt voor de inwoners van Zwolle. Het oude klooster maakt plaats voor huur- en koopappartementen met elementen die refereren aan het kloosterverleden. Het complex heeft een open verbinding met de prachtig aangelegde binnentuin (naar ontwerp van Mien Ruys) van het woonzorgcentrum Nieuwe Haven. De kapel vormt zo het hart van een omgeving waar wonen, samenleven en delen bij elkaar komen.

Geschiedenis

De Theodorakapel

In 1904 begint de geschiedenis van de kapel: burgemeestersdochter Theodora Ludovica Vos de Wael laat haar woning en een legaat van vijfduizend gulden na aan de parochie Onze Lieve Vrouwe ten Hemelopneming. Op de plek van haar woning aan de Harm Smeengekade worden een klooster (met kapel) en een pension gesticht voor oudere vrouwen, later ook voor mannen. Zij worden verzorgd door de uit Maastricht afkomstige zusters Carolus Borromeus, in de volksmond ook wel de zusters van Onder de Bogen genoemd.

Nieuwbouw in de jaren zeventig en 2007

Het Onze Lieve Vrouwenpension maakt in de jaren zeventig plaats voor de hoogbouw van bejaardenoord Nieuwe Haven, wat in 2007 weer resulteerde in nieuwbouw van het woonzorgcentrum Nieuwe Haven aan de Burgemeester Vos de Waelstraat. Ondanks alle veranderingen om haar heen, blijft de kapel behouden: een rustpunt en plek van bezinning voor velen.

De kapel krijgt een naam

De kapel wordt in 2001 tijdens een dienst opnieuw ingewijd door kardinaal mgr. Simonis. De toen nog naamloze kapel krijgt dan ook haar huidige naam op de gevel. In dat jaar wordt ook de Stichting Vrienden van de Theodorakapel opgericht. Zij wil de kapel voor de toekomstige generaties behouden ter nagedachtenis aan Theodora Vos de Wael.

Een bijzondere vondst

In de kapel wordt in 2007 een piëta gevonden. Het beeld van de treurende Maria, met in haar armen de stervende Jezus, is verborgen achter een blinde muur, in een nis aan de linkerzijde van de kapel. Het beeld is rond 1900 gemaakt door de kunstenaar Bokhoven. Het verhaal gaat dat medio jaren zestig één van de arbeiders die in de kapel werkte het beeld wilde beschermen tegen een tweede beeldenstorm (Vaticaanse Concilie) en het beeld daarom inmetselde in de nis.

Plek voor bezinning, cultuur en ontmoeting

Door vele betrokken Zwollenaren is hard gewerkt om de kapel te behouden. De Theodorakapel is in 2019 flink gerenoveerd en in oude luister hersteld. De Theodorakapel is vanaf juni 2019 beschikbaar voor een breed Zwols publiek. De kapel wordt gebruikt voor (kleinschalige) activiteiten op het gebied van bezinning, cultuur en ontmoeting aangevuld met vele mogelijkheden voor bijvoorbeeld verhuur en bijzondere projecten.

Vanaf begin 2020 organiseert In Goede Handen Management een aantal nieuwe klassieke concerten in de prachtige kapel in Zwolle.

Adres

Theodorahof 20, 8011 AA Zwolle

Bereikbaarheid

De kapel is te bereiken lopend vanaf station Zwolle of per bus (halte Katerwoldeplein/Centrum) of per auto: Neem op de A28 afslag 19 Zwolle-centrum en volg de borden Centrum. Sla rechtsaf de Pannenkoekendijk op. Zoek nu een parkeerplek in een parkeergarage.

Bestellen

Toegangskaarten

Voor alle concerten gelden dezelfde prijzen. In de voorverkoop via de website betaalt u voor een concert € 22,50 en aan de kassa op locatie is dat € 25,-. U kunt bij de kassa pinnen of contant afrekenen. Voor Studenten/CJP geldt een korting en betaalt u € 15,- Kinderen tot 12 jaar mogen gratis naar binnen.

Komende concerten

Er zijn geen concerten gepland

Concerten archief

Vrijdag 12 november 2021 om 20:00 uur

Nachtegalen verhalen

Een smeltkroes vol avontuurlijke klanken

Speelgroep Tandaradei

Wie gedacht had dat Tandaradei kwam om alleen een concert te geven kwam bedrogen uit. De speellieden vertelde een verhaal dat muzikaal werd omlijst. Op verschillende instrumenten die alle vakkundig werden bespeeld aangevuld met mooie zang werden liederen en enkele instrumentale stukken tot in de finese uitgevoerd aangevuld met een kwinkslag en commentaar. Wat opviel aan deze historische popgroep dat ze niet alleen oude muziek speelde uit vergane glorie maar ook een stuk van Mozart of een speciaal voor hen geschreven compositie niet mijden.

Interessant waren de verhalen achter de instrumenten of de mops, een liedboek dat jonge mensen vroeger bij zich droegen. Grote bewondering was er ook voor de manier waarop alle instrumenten werden bespeeld, de zuiverheid en articulatie in het samenspel.

Het publiek was na afloop laaiend enthousiast, niet weg te slaan bij de bijzondere instrumenten en hun bespelers en verheugde zich alweer op de concerten die in juni 2022 gaan plaatsvinden door dezelfde groep. Als u nog niet bent geweest bij één van de concerten zou u dat toch eens moeten doen. Deze ervaring mag je gewoon niet missen.

Vrijdag 29 oktober 2021 om 20:00 uur

Weense Parels

Vioolsonates van de grote drie

Rémy Baudet (viool), Riko Fukuda (piano-forte)

Een prachtig concert met de titel ‘Weense parels’ waarin Riko Fukuda op een 200 jaar oude fortepiano speelde samen met Rémy Baudet op een oude viool met darmsnaren. Samen brachten ze een programma met bekende en onbekende vioolsonates van Mozart, Beethoeven en Schubert.

Nu hebben beide al langer met elkaar gespeeld in het verleden en dat was dan ook te merken. Feilloos voelde zij elkaar aan in het samenspel in interpretatie van de muziek door deze drie grote Weense componisten. Remy speelde met vuur of juist heel lyrisch de vioolpartijen bijna uit zijn hoofd en je zag dat over bijna elke toon of melodielijn was nagedacht hoe hij deze zou uitvoeren. Riko had met deze fortepiano een scala van hulpmiddelen (vier pedalen) tot haar beschikking om de fortepiano in klankleur aan te passen aan de uitstraling die de muziek op dat moment nodig had.

 

Tussendoor gaven beide uitleg over de bijzonderheid van hun instrumenten en vertelde ze het achtergrondverhaal bij de sonates die ze speelde. Het publiek was razend enthousiast over de klankvorming, het samenspel en de professionele benadering van beide musici. Een avond genieten van prachtige muziek. Na afloop waren er nog vele vragen te horen over de instrumenten en de keuze en interpretatie van de sonates.

De concerten in maart 2022 zij helaas afgelast.

Vrijdag 22 oktober 2021 om 20:00 uur

Zielroerend & Bekoorlijk

Een nieuwe smaak in de Barok

Martijn van Dongen (traverso), Markus Friemel (blokfluit), Mariette Akkerman (klavecimbel) en Inja Botden (barokcello)

Martijn van Dongen op traverso, Markus Friemel op blokfluit, Mariette Akkerman op klavecimbel en Inja Botden op barokcello speelde een prachtig programma met muziek van de componisten Telemann, Händel, Froberger en Quantz.

De sprankelende barokmuziek, van deze Duitse componisten die duidelijk beïnvloed waren door de muzikale stijlen uit Italië, Frankrijk en Engeland, werd door deze vier professionele spelers op onnavolgbare wijze uitgevoerd. Het klaterende klavecimbel, soms ook ingetogen teder, vormde samen met de stevige bas continuo op de barokcello, de basis waarop de soms mysterieuze traverso en heldere blokfluit hun melodieën konden spelen.
Het publiek had dan ook een staande ovatie over aan het eind van het concert. Dat muziek, en met mate Barokmuziek, mensen blij maakt was na afloop dan ook goed te merken. Een positieve salvo van complimenten werd uitgedeeld aan een ieder die het wilde horen. ‘Verre weg het beste concert dat ik tot nu toe gehoord heb’, was de reactie van een vaste bezoeker. ‘Zielroerend mooie muziek, ik ben er echt door geraakt’ en ‘Wat klink deze muziek zo helder en mooi in deze kerk’, waren twee reacties van andere bezoekers.

Vrijdag 24 september 2021 om 20:00 uur

a FEW of my favorite things

-1600 tot nu-

Blokfluitensemble FEW o.l.v. Annelies Schraa

Vroeger ging ik naar de muziekschool en begon ik met blokfluit spelen. Groepsles: een veredelde wedstrijd in hard en vals blazen, zo herinner ik mij die tijd. Ik kon niet wachten tot ik door mocht naar de piano die inmiddels in ons ouderlijk huis stond. En de blokfluit is daarna gauw uit mijn leven verdwenen.

En toch kunnen meerdere blokfluiten mooi samenklinken. Dat bewees het blokfluitensemble FEW o.l.v. Annelies Schraa tijdens de concerten die ze gaven. En dat ze in verschillende maten en vormen bestaan is voor velen ook nog een verrassing. Van de kleine sopranino (20 cm) tot de C-subbas (iets meer dan 2 meter). Maar de samenklank klink geweldig. Of het ensemble nu oude muziek van Vivaldi of Marcello speelden dan wel nieuwe muziek van Maute, Rodgers of Leenhouts, het leverde een interessant palet van klanken op die samensmolten tot prachtige muziek.

Met een weergaloze snelheid noten strooiend in de Badinerie van Bach tot het rustige en verstillende Da Pacem Domine van Pärt, FEW kon het allemaal en wist het publiek voor zich te winnen. Na een lange periode van niet samen kunnen spelen, straalde het plezier ook bij de spelers van hun gezichten. Met het programma, bestaande uit de mooiste favoriete stukken, presenteerde FEW zich als een professioneel ensemble en bracht de muziek tot in de perfectie. Kortom, als je niet van blokfluiten hield, moest je aan het eind van het concert toch ruiterlijk toegeven dat die mening was veranderd. 

Woensdag 4 maart 2020 om 20:00 uur

Fanny & Felix

Strijkkwartetten van zus en broer Mendelsohn

M. Nostitz Quartet

Het werd een bijzonder concert. De tempratuur in de kerk steeg langzaam maar veel sneller toen het kwartet bestaande uit Petr Bernasek - 1e viool, Vaclav Vacek - 2e viool, Petr Šporcl – cello en Vera Binarová – altviool (die de met gebroken sleutelbeen thuiszittende Pavel Horejsi heeft vervangen) begon te spelen.

De kilte verdween snel toen tijdens het Capriccio et Fuge van Felix Mendelssohn de instrumenten, in een rap tempo, over elkaar heen buitelden in de afsluitende fuga. Daarna volgde het onbekende strijkkwartet in Es van Fanny Hensel Mendelssohn, gebaseerd op een eerdere pianosonate van haar. Wat jammer toch dat we van haar zo weinig muziek horen op radio en TV. Fanny heeft qua componeer kunst zeker niet onder gedaan voor haar broer Felix, terwijl ze altijd in zijn schaduw heeft moeten staan. Na een melancholiek romantisch eerste deel, waarin de liefde voor de muziek werd getoonzet, hoorde je de onrust in het tweede deel misschien ook wel de woede om de miskenning van haar talent als componist. De thema's buiten over elkaar heen en komen pas bij het eind tot rust. In de Romanze vloeien de melodie lijnen in elkaar over en na enkele uitspattingen van melodisch geweld komt alles tot rust in het eerste thema. Na wat samenvattingen van de hoogtepunten eindigde het deel met een berusting. Het laatste deel is een vrolijk geheel en geeft je een dansant gevoel. Ondanks dat is het een razernij van snelle noten en octaaf melodieën is, hondsmoeilijk om te spelen, laat het kwartet zich niet kennen en speelde het met kinderlijk eenvoud als of ze dat elke dag doen. De harten van het publiek gingen wel sneller kloppen en hierdoor was het gebrek aan warmte al gauw vergeten.

Na de pauze speelde het Nostitz Quartet het strijkkwartet opus 44 nr. 1 in D van Felix Mendelssohn. Het eerste deel is een uitbundig en opgewekt gesprek tussen de vier instrumenten, zelfverzekerd geschreven en zorgvuldig gepolijst. Gevolgd door een zijdezacht Menuetto en een weemoedig langzaam deel. De briljante finale is een voortstuwend Saltarello, een wervelende dansvorm die ook al voorkomt in Mendelssohn Italiaanse symfonie. Een langdurend applaus volgde aan eind van het concert.