Petruskerk - Spankeren

Verscholen achter een paar bomen ligt naast industrieterrein van Dieren een prachtig kerkje: de Petruskerk in Spankeren.

Geschiedenis

Petruskerk

De Spankerense kerk, althans het tufstenen deel van de toren, stamt uit de elfde eeuw en is daarmee de oudste van de zuidoostelijke Veluwezoom. In oorkonden wordt de kerk, die was toegewijd aan de heilige Petrus, voor het eerst vermeld in de veertiende eeuw. In het archief van de hertogen van Gelre bevindt zich een giftbrief van 1307 waaruit blijkt dat graaf Reinald I van Gelre de kerk van Spankeren schonk aan de Commanderie van Sint Johannes. Tot 1315 gingen de katholieke inwoners van Spankeren, Dieren en Laag Soeren in Spankeren naar de kerk. Toen in dat jaar de kapel van de “Hof te Dieren” parochierechten kreeg, ging een deel van de Dierense parochianen voor de eredienst naar deze kapel. Uit archieven blijkt dat in 1590 Johan Hendriks, voormalig kapelaan van “Middachten”, belast was met de Spankerense kerk en parochie. Uit meerdere schriftelijke bronnen blijkt Hendriks eerst kapelaan en later predikant te worden genoemd. Mogelijk was hij dus zowel de laatste pastoor als de eerste predikant van Spankeren! In 1364 was de kerk bouwvallig en komt pastoor Van der Eijdt met de bewoners overeen dat zij een nieuwe kerk gaan bouwen. Hij spreekt tevens af dat hij en zijn opvolgers de kerk zullen onderhouden. In 1550, onder pastoor Beltgen, brandde de kerk opnieuw voor een groot deel af en werd zij weer opgebouwd. Deze pastoor was rentmeester van de Orde van Sint Johannes en liet zich in Spankeren vervangen door Heinricus Gladbach. De Reformatie in de 16e eeuw had tot gevolg dat de Spankerense kerk een protestantse kerk werd.

Reformatie

In 1595 kreeg Spankeren de eerste predikant, ds. L. Holtzbergen. Omdat het destijds moeilijk was om een geschikte predikant te vinden, was besloten om Spankeren en Ellecom door één predikant te laten bedienen. Dat is zo gebleven tot 1734. Omdat men het niet eens kon worden over de opvolging is het verbond tussen beide kerken beëindigd.

Verwoesting en opbouw

In 1629 werd de kerk door de Spaanse troepen gedeeltelijk vernield. Het bovenste deel van de toren en de spits gingen verloren. In 1803 gingen voor de derde maal grote delen van de kerk door brand verloren. Een jaar later werd de kerk opnieuw herbouwd, waarbij veel van de stenen uit de zeventiende eeuw werden gebruikt. De oude toren werd verhoogd met bakstenen en van een nieuwe spits voorzien. De kerk kreeg het uiterlijk, zoals wij dat nu nog kennen.
Omstreeks 1900 werden er veranderingen aangebracht. Er is een muur in de kerk opgetrokken, die de bestaande vensters achter het liturgisch centrum aan het oog onttrok. De kerkzaal werd twee meter korter. Het houten tongewelf (groen/blauw van kleur) werd voorzien van een stucplafond omdat het gewelf toen al slecht was. In 1985 is de kerk, in nauw overleg met Monumentenzorg en met mede­wer­king van architect Van Veerssen uit Velp, gerestaureerd. De kerkzaal is weer teruggebracht in de eenvoudige maar stijlvolle staat van 1804. Alleen de deur in de oostgevel is niet opnieuw aangebracht. Een nis geeft aan waar de plek is geweest. De fraaie preekstoel uit 1886, die in het midden voor de muur stond, werd verplaatst naar de linker­kant van de zaal. De banken werden vervangen door stoelen.

Vanaf begin 2020 organiseert In Goede Handen Management een aantal nieuwe klassieke concerten in het prachtige kerkje in Spankeren bij Dieren.

Adres

Kerkweg 2, 6956 CG Spankeren

Bereikbaarheid

De kerk is te bereiken per bus (buslijn 524 vanuit Dieren halte Kerkweg) of per auto: Rij op de N348 vanuit Zutphen tot vlak voor Dieren en sla rechtsaf richting Spankeren of neem, bij het verlaten vanuit Dieren de tweede afslag links richting Spankeren. Na de spooroverweg volgt de kerk aan de rechterzijde. Rondom de kerk of achter de kerk is voldoende parkeergelegenheid.

Voorzieningen

Rolstoeltoegankelijk

Bestellen

Toegangskaarten

Voor alle concerten gelden dezelfde prijzen. In de voorverkoop via de website betaalt u voor een concert € 22,50 en aan de kassa op locatie is dat € 25,-. U kunt bij de kassa pinnen of contant afrekenen. Voor Studenten/CJP geldt een korting en betaalt u € 15,- Kinderen tot 12 jaar mogen gratis naar binnen.

Passepartout kaarten

Voor alle concerten per locatie samen, krijgt u extra korting in de voorverkoop en betaald u een bundelprijs van slechts € 20,- per persoon per concert. De passe-partout kaarten zijn verkrijgbaar tot een week voor het eerste concert.


Kies bij het bestellen de passe-partout kaarten als eerste de juiste locatie!

Komende concerten

Donderdag 28 oktober 2021 om 20:00 uur

Weense parels

Vioolsonates van de grote drie

Rémy Baudet (viool), Riko Fukuda (piano-forte)

Een klinkend gezelschap: Rémy Baudet op viool en Riko Fukuda op de pianoforte. Twee musici met een enorme staat van dienst:
Rémy Baudet, 20 jaar concertmeester van het Orkest van de 18e eeuw is een begenadigd violist. Zijn hart ligt bij muziek uit de 17e en 18e eeuw.
Riko Fukuda ontving een beurs om historische uitvoeringspraktijk op fortepiano’s te studeren. Daarna maakte ze naam als solist en kamermuziekspeler waarbij ze geprezen wordt om haar uitstekende techniek en interpretatie.

Samen spelen we een prachtig programma met vioolsonates van Mozart, Beethoven en Schubert.

Donderdag 11 november 2021 om 20:00 uur

Nachtegalen verhalen

Een smeltkroes vol avontuurlijke klanken

Speelgroep Tandaradei

Tandaradeinen zijn muzikanten die met elkaar de mooiste melodieën in het fraaiste jasje willen stoppen. Net als het koken van een lekkere soep zoeken zij steeds naar de beste samenstelling van de juiste ingrediënten en maken vooral gebruik van vergeten groenten.
Zij noemen hun muziek historisch en ja, dat is een slimme zet want wat gisteren geschreven is, is vandaag historisch! De stukken die zij brengen zijn altijd zorgvuldig bijeen gezocht en meestal met elkaar verbonden door een thema. Daarbij kun je denken aan bepaalde feestdagen, personen of gebeurtenissen.

Het programma voor dit najaar gaat over het begin van de donkere dagen van het jaar. De oogst wordt binnengehaald en verwerkt en men begint aan de Advent feesten die hun hoogtepunt vinden tijdens de Kerst. De Tandaradeinen zoeken elkaar op en verwarmen hun harten en zielen met mooie en grappige melodieën. Carmen laat haar nieuwste liedje horen en vindt al snel versterking bij Clareyne. Roeland en Bouwijn zingen gemoedelijk en uit volle borst hun oogst en dankliederen. Nu is de sfeer goed en nu willen we samen musiceren. Er is soms wat geharrewar over wie met welke vrouw zou willen verkeren, straks als het donker wordt. Carlotta houdt de gemoederen rustig en zingt een rustgevend slaapliedje. Iedereen vindt elkaar bij het open vuur in het midden van hun muzikale warmte.

Tandaradei speelt in dit programma onder ander muziek van:
vele overbekende Anonymi uit verschillende codexen; Llibre Vermell de Montserrat (c1396), Carmina Burana (c1300), Calixtinus (c1140), daarnaast sefardische muziek uit de 15de eeuw en een oeroude hymne (11de eeuw) uit IJsland.
Alfonso El Sabio X (cantiga’s) (1221-1284)
Oswald von Wolkenstein (1376-1445)
Neidhart von Reuenthal (c1190- c1240)
Guillaume Dufay (1397-1474)

Donderdag 20 januari 2022 om 20:00 uur

Oboe Virtuosi

Een programma waarin de barokhobo centraal staat

Hanna Lindeijer (barokhobo), Edoardo Valorz (klavecimbel) en Inja Botden (barokcello)

In een programma met virtuoze muziek van Telemann, Sanmartini en Matthes laat Hanna horen waarom dit prachtige instrument zo geliefd was en is in de barokmuziek. Begeleid door twee topmusici speelt zij sprankelende versieringen of doordrongen melodische lijnen op het mooie instrument: de barokhobo.

De familie Hotteterre bouwde de eerste barokhobo, waarna diverse bouwers het instrument verder ontwikkelden. In het eind van 17e en begin van de 18e eeuw maakte de barokhobo een enorme ontwikkeling door en werd erg populair. Voor het eerst kon op een dubbelrietinstrument zowel hard als zacht worden gespeeld en kon door de toonvorming met het instrument affectie en emoties worden uitgedrukt, iets dat op het toen bestaande hoge dubbelrietinstrument -de schalmei- vrijwel onmogelijk was. Imitatie van de menselijke stem was in de barok het klankideaal voor muziekinstrumenten. De barokhobo voldoet daar bij uitstek aan. In diverse composities met zang is de hobo dikwijls de “andere” stem zodat je kunt spreken van een duet met de zanger of zangeres.

Donderdag 3 februari 2022 om 20:00 uur

Two of a Kind

Een laatromantisch cello programma met werken van Klengel, Eberst, Casadó en Popper

Hanne Steffers en Sebastiaan van der Bergh (cello)

Two of a Kind, bestaat uit de cellisten Sebastiaan van den Bergh en Hanne Steffers. Beiden zijn in oktober 2016 afgestudeerd en mogen zich Master of Music noemen.

Samen speelden zij in het Arensky Ensemble; uit dit ensemble ontstond de bezetting van twee celli als een klein, compact en bijzonder duo/ensemble. Two of a kind biedt een heel divers programma waarin de cellisten werken spelen uit de tijd van de barok tot en met de moderne tijd. Een ensemble van twee celli komt niet zo vaak voor, maar het repertoire biedt toch verrassend veel mogelijkheden. Composities voor twee celli zijn redelijk veel geschreven maar niet vaak gespeeld, dit is dan ook de reden waarom Two of a kind graag als cello-duo optreedt. Zo onderscheiden ze zich van andere groepen met een niet veel gespeeld, maar wel bijzonder repertoire.

De buitelende muziek met duidelijke op Barokmuziek geïnspireerde fragmenten van Julius Klengel worden opgevolgd met de laatromantische emoties van Jakob Eberst, beter bekend onder de naam die hij in Frankrijk had aangenomen: Jacques Offenbach. De grenzen van het mogelijke op een cello worden opgezocht in twee solo suites die Hanne en Sebastiaan apart spelen van de componist en docent Casper Cassadó. Eigenlijk niets anders dan twee op- en uitgeschreven improvisaties. Beide cellisten zullen hiermee duidelijk hun visitekaartje achter laten: deze twee zijn niet zomaar Two of a Kind, nee, ze behoren absoluut tot de top.

Luister hier naar een opname:
Two of a Kind speelt Largo expressivo uit de suite Opus 16a van David Popper

Donderdag 7 april 2022 om 20:00 uur

Stabat Mater

Een verstillende muzikale tocht van Giovanni Baptista Pergolesi

Pergolesi Ensemble

Dit fameuze Stabat Mater van Pergolesi, geschreven voor goede vrijdag, is niet alleen, naast Bachs Mattheus Passie, een veel gehoord paasoratorium, maar zeker ook het bekendste en mooiste Stabat Mater aller tijden. Deze versie voor twee vrouwenstemmen met saxofoonkwartet is geheel trouw aan het origineel en slaagt er ook steeds weer in tot tranen toe te ontroeren. Pergolesi schreef dit werk kort voor zijn dood in 1736. Hij was toen 26 jaar oud. Hij schreef het stuk in Pozzuoli, het plaatsje waar hij zich teruggetrokken had vanwege zijn zeer slechte gezondheid. Pergolesi kreeg de opdracht om het Stabat Mater van Alessandro Scarlatti dat tot dan toe elke goede vrijdag in de kerk Maria dei Sette Dolori in Napels werd opgevoerd, te vervangen. De tekst van het Stabat Mater is geschreven in de middeleeuwen door een onbekende dichter, vermoedelijk Johannes Fidenza (1221-1274), die later de naam Bonaventura aannam. Het stuk bestaat uit twaalf delen. De eerste zes beschrijven de pijn die Maria doorstaat terwijl ze haar zoon aan het kruis ziet hangen. De laatste zes delen worden gezongen vanuit een ‘ik’-persoon die de pijn die Maria voelt ook wil voelen.

Het Stabat mater door het Pergolesi Ensemble is zo bijzonder omdat naast de twee vrouwenstemmen er saxofoons in plaats van strijkers gebruikt worden.

Een verstillende muzikale tocht met de smart van een moeder onder het kruis van haar zoon. Een moment van verdieping in hoe wij omgaan met onze diepste pijn. De muziek raakt diepe, universele gevoelens, namelijk enerzijds een intense verdrietigheid, anderzijds ook overlevingskracht en optimisme.

Bekijk hier naar een opname:
Fragment Stabat Mater door het Pergolesi Ensemble op Goede Vrijdag 19 april 2019 in Kloosterkerk Nieuw Sion te Diepenveen

Donderdag 28 april 2022 om 20:00 uur

Mauthausen liederen

Opdat wij niet vergeten

Hanneke Evink (zang) en Jules Beerda (accordeon)

De Griekse componist Mikis Theodorakis, heeft de teksten van de Grieks-Joodse dichter, toneelschrijver en gevangene in Mauthausen, Iacovos Kambanellis op muziek gezet. Deze teksten over afscheid nemen en begrensde liefde zijn in de jaren 60 vertaald door Lennaert Nijgh en door Liesbeth List uitgevoerd. De composities worden op een inspirerende vertolkt in een voorstelling geregisseerd/bedacht door Allard van Lenthe. Liederen met titels zoals ‘De vluchteling’, ‘De klokken van de hel’ en ‘Als je terug zult komen’ worden door Hanneke prachtig gezongen met haar donkere theatrale stem en geraffineerd begeleid op accordeon door Juul waarbij een glijder tussen twee tonen tot een technisch hoogstandje behoord.

Een integer en tijdloos optreden vol overgave, waarbij de gevoelige snaar wordt geraakt ‘opdat wij niet vergeten’. Na Mauthausen zijn er immers nog zoveel plekken op de wereld, waar mensen worden vervolgd, opgesloten en gemarteld wat ingrijpende gebeurtenissen zijn in een mensenleven waarin de liefde en hoop hen een houvast biedt.

Voor het optreden zal er een introductie gegeven worden over het leven van de Joodse kunstenares Charlotte Salomon aan de hand van zes reproducties die tentoongesteld worden het decor van het optreden.

Bekijk hier naar een opname:
De klokken van de Hemel uit het Theodorakis-concert met de Mauthausen liederen.

Donderdag 2 juni 2022 om 20:00 uur

Reis mee met Tandaradei

Een zomerse zoektocht naar oude verhalen

Speelgroep Tandaradei

Tandaradeinen zijn muzikanten die met elkaar de mooiste melodieën in het fraaiste jasje willen stoppen. Net als het koken van een lekkere soep zoeken zij steeds naar de beste samenstelling van de juiste ingrediënten en maken vooral gebruik van vergeten groenten.

/>Zij noemen hun muziek historisch en ja, dat is een slimme zet want wat gisteren geschreven is, is vandaag historisch! De stukken die zij brengen zijn altijd zorgvuldig bijeen gezocht en meestal met elkaar verbonden door een thema. Daarbij kun je denken aan bepaalde feestdagen, personen of gebeurtenissen.

Tijdens deze concerten wordt het publiek meegenomen op een muzikale rondreis door Europa. Langs oude Spaanse hoven, op bezoek bij Beierse studenten en zingend met sefardische joden rond het kampvuur. 

Met o.a liederen uit de carmina Burana, en cantiga’s van het hof van Alfonso del Sabio.

Concerten archief

Donderdag 23 september 2021 om 20:00 uur

a FEW of my favorite things

-1600 tot nu-

Blokfluitensemble FEW o.l.v. Annelies Schraa

Vroeger ging ik naar de muziekschool en begon ik met blokfluit spelen. Groepsles: een veredelde wedstrijd in hard en vals blazen, zo herinner ik mij die tijd. Ik kon niet wachten tot ik door mocht naar de piano die inmiddels in ons ouderlijk huis stond. En de blokfluit is daarna gauw uit mijn leven verdwenen.

En toch kunnen meerdere blokfluiten mooi samenklinken. Dat bewees het blokfluitensemble FEW o.l.v. Annelies Schraa tijdens de concerten die ze gaven. En dat ze in verschillende maten en vormen bestaan is voor velen ook nog een verrassing. Van de kleine sopranino (20 cm) tot de C-subbas (iets meer dan 2 meter). Maar de samenklank klink geweldig. Of het ensemble nu oude muziek van Vivaldi of Marcello speelden dan wel nieuwe muziek van Maute, Rodgers of Leenhouts, het leverde een interessant palet van klanken op die samensmolten tot prachtige muziek.

Met een weergaloze snelheid noten strooiend in de Badinerie van Bach tot het rustige en verstillende Da Pacem Domine van Pärt, FEW kon het allemaal en wist het publiek voor zich te winnen. Na een lange periode van niet samen kunnen spelen, straalde het plezier ook bij de spelers van hun gezichten. Met het programma, bestaande uit de mooiste favoriete stukken, presenteerde FEW zich als een professioneel ensemble en bracht de muziek tot in de perfectie. Kortom, als je niet van blokfluiten hield, moest je aan het eind van het concert toch ruiterlijk toegeven dat die mening was veranderd. 

Donderdag 27 februari 2020 om 20:00 uur

Fanny & Felix

Strijkkwartetten van zus en broer Mendelsohn

M. Nostitz Quartet

Het werd een bijzonder concert. De tempratuur in de kerk steeg langzaam maar veel sneller toen het kwartet bestaande uit Petr Bernasek - 1e viool, Vaclav Vacek - 2e viool, Petr Šporcl – cello en Vera Binarová – altviool (die de met gebroken sleutelbeen thuiszittende Pavel Horejsi heeft vervangen) begon te spelen.

De kilte verdween snel toen tijdens het Capriccio et Fuge van Felix Mendelssohn de instrumenten, in een rap tempo, over elkaar heen buitelden in de afsluitende fuga. Daarna volgde het onbekende strijkkwartet in Es van Fanny Hensel Mendelssohn, gebaseerd op een eerdere pianosonate van haar. Wat jammer toch dat we van haar zo weinig muziek horen op radio en TV. Fanny heeft qua componeer kunst zeker niet onder gedaan voor haar broer Felix, terwijl ze altijd in zijn schaduw heeft moeten staan. Na een melancholiek romantisch eerste deel, waarin de liefde voor de muziek werd getoonzet, hoorde je de onrust in het tweede deel misschien ook wel de woede om de miskenning van haar talent als componist. De thema's buiten over elkaar heen en komen pas bij het eind tot rust. In de Romanze vloeien de melodie lijnen in elkaar over en na enkele uitspattingen van melodisch geweld komt alles tot rust in het eerste thema. Na wat samenvattingen van de hoogtepunten eindigde het deel met een berusting. Het laatste deel is een vrolijk geheel en geeft je een dansant gevoel. Ondanks dat is het een razernij van snelle noten en octaaf melodieën is, hondsmoeilijk om te spelen, laat het kwartet zich niet kennen en speelde het met kinderlijk eenvoud als of ze dat elke dag doen. De harten van het publiek gingen wel sneller kloppen en hierdoor was het gebrek aan warmte al gauw vergeten.

Na de pauze speelde het Nostitz Quartet het strijkkwartet opus 44 nr. 1 in D van Felix Mendelssohn. Het eerste deel is een uitbundig en opgewekt gesprek tussen de vier instrumenten, zelfverzekerd geschreven en zorgvuldig gepolijst. Gevolgd door een zijdezacht Menuetto en een weemoedig langzaam deel. De briljante finale is een voortstuwend Saltarello, een wervelende dansvorm die ook al voorkomt in Mendelssohn Italiaanse symfonie. Een langdurend applaus volgde aan eind van het concert.